Πόλεμος Vs Ειρήνη

Όλη μας η ζωή περικλείεται από αντίθετα. Αγάπη-μίσος, καλό-κακό, όμορφο-άσχημο. Από ένα Γιν και Γιαν. Το ίδιο ισχύει και στα κινήματα της τέχνης. Μεσαίωνας-Αναγέννηση, ρεαλισμός-σουρεαλισμός, φουτουρισμός-ντανταϊσμός. Αυτό το τελευταίο, παρότι δημιουργήθηκε έναν αιώνα πριν είναι ακόμα σύγχρονο και επίκαιρο.

Το πρώτο, από φασίστα δημιουργό με πηγές που ισχυρίζονται πως αυτό δεν επηρέασε  την πορεία του κινήματος. Επιτρέψτε μου να αμφιβάλλω. Ένα κίνημα που σιγά σιγά μάζεψε πολλούς υποστηρικτές σε όλες σχεδόν τις μορφές τέχνης και όλες με τον ίδιο σκοπό : την δύναμη, την ταχύτητα, τις μηχανές, τον πόλεμο. Ένα κίνημα που αντιτάχθηκε στον ρομαντισμό, στην παράδοση, στην ηθική. Που  ύμνησε τα πολυβόλα και τις βιομηχανικές πόλεις. Κάθε τι καινούριο το εισήγαγαν στα επιτεύγματα τους. Αντιτάχθηκαν στις παλιές παραδόσεις και τεχνοτροπίες. Αντιτάχθηκαν στην ηθική.



Σύνθημά τους :  «ένα αυτοκίνητο... είναι ωραιότερο από τη Νίκη της Σαμοθράκης». Κύριος εκπρόσωπος του ο Ιταλός ποιητής Μαρινέτι o οποίος ήταν και ο μοναδικός που έμεινε μέχρι το τέλος όταν το κίνημα σταμάτησε να υφίσταται.

Το δεύτερο, ένα κίνημα αναρχίας, αισθητικής αναρχίας (χωρίς σπάσιμο βιτρινών και δακρυγόνα) !! Ένα κίνημα επανάστασης θα έλεγα που εναντιώθηκε στην βαρβαρότητα του πολέμου. Του πολέμου της καθημερινότητας, της ζωής. Που πήγαινε κόντρα στα ιδανικά της τέχνης και τα standards. Γι αυτό από αντίδραση ζωγράφισαν μουστάκι στην μόνα Λίζα του ντα βίντσι.  Άλλωστε δεν είναι τυχαίο το γεγονός ότι το κύριο χαρακτηριστικό του ντανταϊσμού είναι ο εσκεμμένος παραλογισμός!! (ναι ήταν λίγο psycho). Δεν υπάρχουν πηγές που να αποδεικνύουν με βεβαιότητα ποιος ήταν ο κύριος εκπρόσωπος του ή από πού ξεκίνησε αυτή η παράνοια. Το μόνο που ξέρουμε είναι ότι είχε βάση σε πολλές διαφορετικές πόλεις όπως το Βερολίνο, Ζυρίχη, Νέα Υόρκη και Παρίσι. Ακόμα και οι ρίζες του ονόματος  δεν έχουν εξακριβωθεί καλά καλά. Αυτό θα πει πλήρης αναρχία!

Παρόλο που αυτά τα κινήματα εκ πρώτης όψεως φαίνονται διαφορετικά, κατά βάθος έχουν αρκετά κοινά και αυτά τα κοινά με ώθησαν στο να γράψω αυτό το κείμενο που διαβάζεται τώρα. Και τα δύο κινήματα αντέδρασαν σε κάτι δεδομένο που μέχρι τότε ήταν ο κανόνας. Είτε το έκαναν παρανοϊκά είτε όχι κατάφεραν να υπάρχουν ακόμα και τώρα, έναν αιώνα μετά. Δεν είναι επίσης τυχαίο το ότι ο φουτουρισμός επηρέασε στο να δημιουργηθεί ο ντανταϊσμός.

Μήπως τελικά όλα τα φαινομενικώς αντίθετα κατά βάθος έχουν την ίδια πηγή??

Συντάκτης: Γιάννα Πάρπου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Εργασία στο μάθημα ΝΕΦ 206

Η διαδρομή του Αγίου Ιακώβου της Κομποστέλα

ΛΕΞΙΚΟ ΑΤΑΚΩΝ

Η "Ρόζα" και το ιστορικό - ιδεολογικό της υπόβαθρο

Σουηδία: βίωμα ενότητας υπό το ορθόδοξο πρίσμα

Εσπερία Θεσσαλονίκη – πολιτιστικές διαδρομές (Α΄μέρος)

κινηματογράφος-θέατρο

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ, ΙΟΥΝΙΟΣ 2011