Αναρτήσεις

Προβολή αναρτήσεων από Ιούλιος, 2014

Ακολουθώντας τη Βιρτζίνια Γουλφ

Έχοντας δει πριν καιρό την ταινία του Ρόμαν Πολάνσκι Ο θεός της σφαγής (Carnage,2011) και κατά την πρόσφατη παρακολούθηση του έργου του Μάικ Νίκολς Ποιός φοβάται τη Βιρτζίνια Γουλφ ( Who's Afraid of Virginia Woolf?,1966) έγινε σχετικά νωρίς στο μυαλό μου η σύνδεση των δύο υποθέσεων και, παρά την χρονική απόσταση που χωρίζει τα δύο κινηματογραφικά έργα, φαίνεται να είναι πολύ κοντά στα θέματα που προβάλουν. 
 Αρχικά, πρέπει να αναφερθεί η πηγή των δύο έργων. Το σενάριο της πρώτης ταινίας βασίζεται στο θεατρικό έργο της Γιασμίνα Ρεζά Le Dieu du carnage που εκδόθηκε το 2006. Μία μαύρη κωμωδία που έχει θέμα τη συνάντηση δύο ζευγαριών παντρεμένων ώστε να συζητήσουν για τους αντιδραστικούς γιους τους. Αρχικά φαίνεται να τα πηγαίνουν καλά, σταδιακά όμως οι ίδιοι υιοθετούν μία παιδιάστικη συμπεριφορά συνεχών αντιδράσεων και καταφεύγουν σε εκδηλώσεις μισογυνισμού, ομοφοβίας και ρατσιστικού παροξυσμού. Αναφορικά με τη δεύτερη ταινία, το σενάριο βασίζεται στο ομώνυμο θεατρικό έργο του Έντου…

Μικρασιάτικες - θρακιώτικες λέξεις και φράσεις

Εικόνα
Μικρά γλωσσικά διαμάντια του προσφυγικού μας πολιτισμού...

Η "Ρόζα" και το ιστορικό - ιδεολογικό της υπόβαθρο

Ένα από τα πιο πολυτραγουδισμένα ζεϊμπέκικα της ελληνικής δισκογραφίας και συνάμα ένα από τα ελάχιστα στιχουργικά αριστουργήματα της ελληνικής παραγωγής, θα μας απασχολήσει σήμερα, όσον αφορά την ερμηνεία και τη σηματοδότηση προσώπων και συμβόλων σε ένα μόνο κατ΄ επίφαση ερωτικό τραγούδι.
 Αρχικά, προσεγγίζοντας το τραγούδι μόνο από την άποψη της στροφικής δομής του, παρουσιάζεται ευδιάκριτα μπροστά μας η εικόνα ενός καλοαρμοσμένου νοηματικά συνόλου. Βασίζεται στην αμοιβαία (sic)έλξη δύο ατόμων, του δημιουργού, που με τη χρήση πληθυντικού αριθμού και β’ ενικού προσώπου στις αποστροφές του λόγου του προς τη Ρόζα, μας υποβάλει την παρουσία του στην πλοκή και φυσικά του αντικειμένου του ερωτικού πόθου, της Ρόζας. Εξετάζοντας με μια πιο προσεκτική ματιά, γρήγορα αντιλαμβανόμαστε τα εκφραστικά νήματα, με τα οποία συγκροτεί ο δημιουργός την αρχιτεκτονική του έργου του(όρα σε πολιτεία μαγική γυρνάμεσε ένα παραμύθι εφιαλτικό, καθώς και τη διάσταση, που βαθμηδόν αποκαλύπτει ότι παίρνει η σχέση…

Με αφορμή το αγαπημένο έκθεμα του αδερφού μου..

Εικόνα
Έχουν περάσει αρκετά χρόνια από την πρώτη επίσκεψη μαζί με τον αδερφό μου, ως μαθητών, στο Εθνικό Αρχαιολογικό Μουσείο της Αθήνας. Το Μουσείο αυτό με τα περισσότερα από 11.000 εκθέματα, προσφέρει στον επισκέπτη ένα πανόραμα του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού από τις αρχές της προϊστορίας έως την ύστερη αρχαιότητα. Μέσα λοιπόν σε αυτά τα χιλιάδες τετραγωνικά μέτρα χώρου, που φιλοξενούν από κυκλαδικά ειδώλια μέχρι και εξαιρετικής τέχνης γλυπτά των ελληνιστικών χρόνων, ο αδερφός μου εντόπισε ίσως το πιο ιδιαίτερα αξιόλογο έκθεμα. Και αυτό θα μπορούσε να το διακρίνει μόνο η καθαρή ματιά ενός αντικειμενικού μη-θιασώτη των συχνών επισκέψεων στα μουσεία, αλλά ταυτόχρονα ενός εύστροφου μαθητικού μυαλού. Η ιεράρχηση των εκθεμάτων στη σφαίρα του φαντασιακού πολύ πριν τα μουσεία προσφέρουν τα περιβόητα προγράμματα για παιδιά:
Ένα χάλκινο άγαλμα βασίλισσας το οποίο είχε επιδεικτικά κατεστραμμένο πρόσωπο, χωρίς όμως ιδιαίτερες αλλοιώσεις στο υπόλοιπο σώμα. Αναμφισβήτητα η καταστροφή ήταν σύγχρονη του…

Καλοκαίρι 2014: Θεατρικές παραστάσεις στη Θεσσαλονίκη

Εικόνα
ΘΕΑΤΡΟ ΚΗΠΟΥ (Οδός Νικολάου Γερμανού, έναντι ΧΑΝΘ)
Παραστάσεις στα πλαίσια του φεστιβάλ του Δήμου Θεσσαλονίκης «Γιορτές Ανοιχτού Θεάτρου 2014». 3 & 4/7/2014 Κρατικό Θέατρο Βορείου Ελλάδος: ‘Godspell’’. Το μιούζικαλ Godspell, σε μουσική Stephen Schwartz πάνω στο κείμενο του John-Michael Tebelak, πρωτοπαρουσιάστηκε το 1970 από φοιτητές στο Carnegie Mellon University στο Pittsburgh της Pennsylvania, αλλά έμελλε ν’ αποτελέσει επιτυχία και εκτός Broadway.

Αν και η αρχική σύλληψη του έργου ήδη το τοποθετεί στη σύγχρονη εποχή (στη Νέα Υόρκη της δεκαετίας του ’70), με τη νέα αυτή διασκευή το έργο πηγαίνει ένα βήμα πιο πέρα, τοποθετώντας το στην σημερινή Ελλάδα της κρίσης.
7 έως 10/7/2014 «5η Εποχή Τέχνης»: ’’Τρωάδες’’ του Ευριπίδη. Η παράσταση επιχειρεί μια σύγχρονη ανάγνωση της ευριπίδειας τραγωδίας, μια μεταφορά στο παγκόσμιο «σήμερα», στις συνέπειες των πολέμων, της οικονομικής κρίσης και των απολυταρχικών καθεστώτων... Οι Τρωάδες, είναι η πιο δημοφιλής από τις σωζόμενες τραγωδίες τ…