Ελλάδα-Ισπανία σημειώσατε Χ

   Όχι! Δεν πρόκειται για ποδοσφαιρικό αγώνα, αλλά για τον ελληνικής καταγωγής Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, κοινώς γνωστό ως El Greco, ο οποίος ζούσε στο Toledo της Ισπανίας, .
  Η δράση του ξεκινάει από τα τέλη του 16ου αιώνα λίγο πριν τελειώσει η Αναγέννηση (14ος-16ος αιώνας), τότε δηλαδή που η ζωγραφική είχε φτάσει στο αποκορύφωμα της τελειότητας και της καλλιτεχνικής έκφρασης και οι καλλιτέχνες είχαν στερέψει από θέματα και ιδέες. Τότε που οι κριτικοί τέχνης ακόμα αναζητούσαν το ‘σωστό ’ σχέδιο.
  Πολλοί καλλιτέχνες εκείνη την εποχή προσπάθησαν να ξεπεράσουν τους προγενέστερους στον τομέα της ευρηματικότητας κάνοντας πίνακες με βαθυστόχαστα μηνύματα, τα οποία ως επί το πλείστον ήταν αποτυχίες. Κάποιοι άλλοι επέλεξαν και έκαναν απλές και αρμονικές δημιουργίες.
  Ο ήρωας μας, σαν ακόμη ένας μικρός επαναστάτης, αφοσιώθηκε στη δύναμη της πίστης του και δημιούργησε. Περιφρονούσε  το σχέδιο, τις αναλογίες, τα μαλακά περάσματα και όσα αποθέωνε η Αναγέννηση. Όλα αυτά, τον κάνουν να είναι ακόμη σύγχρονος.
  Ο Greco ήταν ένας βαθιά θρησκευόμενος άνθρωπος, οπότε και αναπαράστησε κυρίως θρησκευτικούς μύθους. Το έκανε με έναν νέο συγκλονιστικό τρόπο, που οι θεατές δεν είχαν ξαναδεί μέχρι τότε. Ένα τρόπο που προκαλούσε ρίγος και συγκίνηση. Δεν ήταν όλα τέλεια, ούτε ήθελε να είναι. Δεν υπήρχαν τέλειες φιγούρες και καμιά φορά ούτε καν σωστό φινίρισμα. Το μόνο που υπήρχε ήταν το πάθος, το «αυτός είμαι». Ένιωθε στο πετσί του κάθε κηλίδα χρώματος. Γινόταν ένα με αυτό που έκανε. Η ιδέα του Θεού ήταν  πάντα παρούσα στο έργο του, έστω και με έμμεσο τρόπο.









« …ξύπνησε τη φωτιά, να το χρέος του ανθρώπου.
  Μια φλόγα διαπερνάει τις πέτρες, τους ανθρώπους, τους αγγέλους, αυτή θέλω να ζωγραφίσω, δε θέλω να ζωγραφίσω τη στάχτη, είμαι ζωγράφος, δεν είμαι θεολόγος, τη στιγμή που καίγονται τα πλάσματα του θεού, τη στιγμή αυτή θέλω να ζωγραφίσω, λίγο προτού γίνουν στάχτη».







  Επηρεάστηκε από τον Jacopo Robusti,  γνωστό ανά τον κόσμο ως Tintoretto, ο οποίος θεωρείται ως ο μεγαλύτερος καλλιτέχνης του 16ου αιώνα, καθώς και από το κίνημα του Μανιερισμού(επιμήκυνσης των ανθρώπινων χαρακτηριστικών, υπερβολικά παραμορφωμένες φιγούρες, πολυπλοκότητα στη σύνθεση).
  Αφού πέθανε αναγνωρίστηκε ως πρόδρομος της μοντέρνας τέχνης. Και η ιστορία επαναλαμβάνεται..






Ο πίνακας που διάλεξα είναι από ένα απόσπασμα της Αποκάλυψης του Ιωάννη όπου οι άγγελοι δίνουν στους ανθρώπους λευκά ενδύματα για να ντυθούν. Τόσο παλιός και ταυτόχρονα τόσο επίκαιρος.
«Το άνοιγμα της 5ης σφραγίδας λοιπόν» και η αξιολόγηση δική σας..

 









Συντάκτης: Γιάννα Παρπουτζίδου

Σχόλια

Δημοφιλείς αναρτήσεις

Εργασία στο μάθημα ΝΕΦ 206

Η διαδρομή του Αγίου Ιακώβου της Κομποστέλα

ΛΕΞΙΚΟ ΑΤΑΚΩΝ

Η "Ρόζα" και το ιστορικό - ιδεολογικό της υπόβαθρο

Σουηδία: βίωμα ενότητας υπό το ορθόδοξο πρίσμα

Εσπερία Θεσσαλονίκη – πολιτιστικές διαδρομές (Α΄μέρος)

κινηματογράφος-θέατρο

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΕΞΕΤΑΣΕΩΝ ΦΙΛΟΛΟΓΙΑΣ, ΙΟΥΝΙΟΣ 2011